Warszawski tor wyścigów konnych na Służewcu to przykład architektury dwudziestolecia międzywojennego, łączącej styl funkcjonalistyczny i okrętowy. Obiekt przypomina transatlantycki wycieczkowiec o zaokrąglonym kadłubie, oświetlony naturalnym światłem dziennym, wpadającym do środka przez wielopoziomowe szklane galerie.
Głównym projektantem założenia był warszawski architekt hrabia Zygmunt Plater-Zyberk, który przed przystąpieniem do projektu, zwiedził najlepsze europejskie tory wyścigowe. Dzięki temu z jednej strony uniknięto błędów w fazie projektowej, a z drugiej wykorzystano najnowsze rozwiązania techniczne i kompleksowy układ urbanistyczny. Założenie, bez wyraźnych dominant, składa się z dwóch torów: głównego, trawiastego toru o długości ok. 2300 m, na którym odbywają się wyścigi płaskie, płotowe i przeszkodowe, zorientowanego na osi północ-południe wzdłuż ulicy Puławskiej oraz trzech trybun, a także piaszczystego toru treningowego o obwodzie ok. 1950 m, położonego na osi wschód-zachód, z trzema ziemno-piaskowymi bieżniami.
Teren został zaprojektowany jako ogromny kompleks treningowy. Na jego terenie znajdują się murowane stajnie z przylegającymi do nich mieszkaniami i pomieszczeniami gospodarczymi, karuzele do stępowania koni oraz przestronne padoki wzdłuż alei Wyścigowej. Innowacyjnym rozwiązaniem był podziemny tunel, łączący teren treningowy z torem wyścigowym, którym konie były doprowadzane do gonitw. Unikatowym przedsięwzięciem było także stworzenie tzw. parku angielskiego, w którego skład wchodzi starannie zaprojektowana zieleń oraz zbiornik przeciwpożarowy, swoim wyglądem bardziej przypominający stylowy basen. Wieża ciśnień uniezależniała tor od sieci wodociągów miejskich. Trybuny, skierowane na wschód (w celu uniknięcia rażącego w oczy światła podczas popołudniowych zawodów), zlokalizowane są hierarchicznie i różnią się przeznaczeniem dla różnych grup użytkowników. Trybuna I (tzw. Honorowa) z padokiem to dawny ekskluzywny pawilon, ulokowany najbliżej mety i połączony z budynkiem administracyjnym dla sędziów i dziennikarzy. Posiada przeszkloną ścianę kurtynową, rozpiętą na wysokości trzech kondygnacji od strony padoku, podwieszaną pochylnię pomiędzy piętrami zamiast schodów i tarasy dla widowni. Na tej trybunie obowiązuje oficjalny dress code, zgodnie z którym panowie powinni mieć na sobie koszule z długim rękawem, spodnie materiałowe i marynarki, a panie – sukienki lub bluzki i spódnice/długie spodnie z materiału. Trybuna II (dla ok. 4500 osób) posiada głównie miejsca stojące, a także siedzące w lożach i tarasy. W 2007 roku została wyłączona z użytku ze względu na stan techniczny. Siedem lat później częściowo oddano ją do użytku. Trybuna posiadała m.in. salę dancingową w podziemiach z obrotowym parkietem. Trybuna III (dla 7000 osób) jest najbardziej oddalona od mety i zawiera wyłącznie miejsca stojące. Jej realizację przerwał wybuch II wojny światowej i nigdy nie została oddana do użytku. W latach 1932–1939 zbudowano stajnie treningowe oraz mieszkania dla pracowników. Nieopodal toru treningowego wzniesiono magazyn na paszę dla koni. Planowana była budowa stacji kolejowej oraz linii tramwajowej, jednak wszystkie te działania przerwał wybuch wojny. Po jej zakończeniu, plany te nigdy już nie zostały wznowione.
Tor otwarto w sobotę 3 czerwca 1939 roku i był to w tym czasie najnowocześniejszy i największy kompleks hippiczny w Europie. W 1989 roku zespół torów wyścigów konnych został wpisany do rejestru zabytków.
W ramach projektu wymiany ślusarki okiennej na terenie zabytkowego obiektu, szklane galerie w Trybunach I i II przeszklono przy użyciu szyb zespolonych jednokomorowych Pilkington Insulight™ Sun z zastosowaniem hartowanego szkła przeciwsłonecznego Pilkington Suncool™ 70/35 T. Takie rozwiązanie świetnie sprawdza się na dużych powierzchniach przeszklonych, gwarantując właściwą kontrolę nasłonecznienia przy zachowaniu wysokiego poziomu oświetlenia wnętrz. Szkło Pilkington Suncool™ charakteryzuje się wysokim współczynnikiem selektywności (stosunek przepuszczalności światła do całkowitej przepuszczalności energii słonecznej) oraz doskonałą izolacyjnością cieplną. Zapewnia wysokoefektywną ochronę przed słońcem, a dodatkowo jest neutralne i nisko refleksyjne, oferując wysokie walory estetyczne.